Want create site? With Free visual composer you can do it easy.

2015

Posters

Catalog

OPIS WYDARZEŃ FESTIWALOWYCH-2015

05.11

Już po raz drugi w ramach Międzynarodowego Festiwalu „Odkrywamy Paderewskiego” realizujemy projekt pt. Od Paderewskiego do Pendereckiego. Pod symbolicznym patronatem wyjątkowego polskiego kompozytora odbywa się koncert jednego z najwybitniejszych żyjących Artystów. Urodzony w roku 1933 Krzysztof Penderecki już od wielu dziesięcioleci jest jedną z centralnych postaci  światowej sceny muzyki współczesnej. Nieprzypadkowo zwany jest zarówno liderem awangardy jak i klasykiem postmodernu: kompozytor niejednokrotnie dokonywał zmian priorytetów stylistycznych. Priorytety  te usłyszeć można w czterech operach, siedmiu symfoniach, licznych utworach orkiestrowych i kameralno-instrumentalnych, kompozycjach o tematyce duchowej, takich jak: Pasja według Świętego Łukasza, oratorium Dies Irae, Polskie Requiem, dwie Utrenje (msze poranne), Siedem bram Jerozolimy, Credo i innych.

Od lat 70-tych Penderecki występuje aktywnie jako dyrygent. Jest także znanym działaczem społecznym oraz pedagogiem. Ważnym elementem charakterystyki twórczej Krzysztofa Pendereckiego jest fakt, że jest on jedną z nielicznych postaci świata współczesnego, która potrafiła zainteresować swoją sztuką szerokie grono publiczne oraz sprawić, że muzyka poważna z powrotem stała się inspiracją dla wielu młodszych muzyków.

Centralnym punktem zeszłorocznej edycji projektu było wykonanie Credo oraz obecność Maestro Pendereckiego na jednej scenie z wybitnym ukraińskim Artystą — Myrosławem Skorykiem. W tym roku elementem kluczowym będzie ceremonia nadania Krzysztofowi Pendereckiemu tytułu Doktora Honoris Causa Lwowskiej Narodowej Akademii Muzycznej imienia Mykoły  Łysenka.

Profesor Krzysztof Penderecki osobiście zaproponował program swego tegorocznego projektu, realizowanego we Lwowie. Wybrane zostały trzy kompozycje dla orkiestry kameralnej, napisane w różnych okresach działalności twórczej. Wieczór rozpocznie się Sinfoniettą No. 1. Jest to jeden z najbardziej popularnych utworów Pendereckiego, który zaraz po premierze w roku 1992 na stałe został włączony do repertuarów wielu zespołów muzycznych na świecie. Sinfonietta jest transkrypcją ukończonego rok wcześniej trio smyczkowego, które zostało napisane dla dyrygowanej przez samego Profesora orkiestry kameralnej Sinfonia Varsovia. Podejrzewać można, że tradycjom Mistrza nie odpowiadałoby proste mechaniczne przeniesienie partii na szerszy skład zespołu, dlatego dodane zostały nowe głosy. Sinfonietta przekształciła się w mistrzowską grę z udziałem różnych grup instrumentów muzycznych, wykonywaną w duchu siedemnastowiecznego concertо grossо. Do takiego rozwiązania skłaniał materiał muzyczny trzyczęściowej Sinfonietty, częściowo zainspirowany operą Ubu Rex, na której opierał się autor, gdzie najważniejszym elementem koncepcji było „flirtowanie z przeszłością“ oraz nowa aranżacja opery bouffa Rossiniego w kontekście komediowo-absurdalnym. To właśnie Sinfonietta dla orkiestry smyczkowej, zdaniem znanego polskiego muzykologa Mieczysława Tomaszewskiego, stała się deklaracją stylistyczną nowego rozdziału w twórczości Pendereckiego, który sam kompozytor nazwał „claritas”. Charakteryzuje się on jasnością, przejrzystością i powrotem do estetycznych ideałów wczesnego klasycyzmu.

Dwa następne utwory programowo bezpośrednio powiązane są z twórczością duchową Pendereckiego, co więcej: z jej kluczowym elementem — Requiem Polskim (1980). Opracowanie dla orkiestry smyczkowej Agnus Dei — w oryginale będącej jedną z najbardziej lirycznych części Requiem Polskiego — zrealizowane zostało w roku 1984 przez znanego wiolonczelistę pochodzenia rosyjskiego, Borisa Piergamienszczikowa, którego z Pendereckim łączyła wieloletnia współpraca twórcza. Z kolei instrumentalną Ciacconę sam autor umieścił na ostatniej z czterech redakcji in memoriam Papieża Jana Pawła II z 2005 roku. Jedną z charakterystycznych cech Requiem Polskiego jest bowiem to, że każda jego część poświęcona jest pamięci któregoś z bohaterów narodowych.

Nieprzypadkowo, głównym wykonawcą programu honorowego gościa i nowego Doktora Honoris Causa będzie Akademia – orkiestra kameralna Lwowskiej Narodowej Akademii Muzycznej imienia Mykoły Łysenki, założona w roku 1959, jako pierwszy zespół tego typu na Ukrainie. Jej wieloletnimi kierownikami byli profesor O. Derkacz i M. Wajcner. Akademia to laureat i zdobywca dyplomów ogólnoukraińskich konkursów w Kijowie (1983), Chmielnickim (1993), festiwalu Strawiński i Ukraina, międzynarodowych festiwali w Brześciu i Feodosji. Jest również laureatem Obwodowej Nagrody w dziedzinie muzyki imienia Stanisława Ludkiewicza (2001 r.), posiadaczem wielkiego Srebrnego Medalu Richarda Wagnera (Niemcy 1996), nagrody Michaela Stricharza (2000), który właściwie jest honorowym kierownikiem orkiestry. Akademia to uczestnik festiwali międzynarodowych Wirtuozy, Kontrasty, Dni Europy we Lwowie, Muzyka Ukraińskiego Pogranicza, Ku pamięci ofiar Głodomoru, festiwalu Mykoły Kołessy (Lwów), Festiwalu Anatolego Kos-Anatolskiego (Kołomyja), Kyiv Music Fest (Kijów) jak również festiwali w Niemczech, w Polsce i w Szwecji. Zespół występował w większości dużych miast Ukrainy jak również w Moskwie, Wilnie, Rydze i innych. Repertuar orkiestry  prezentuje muzykę od wieku siedemnastego do czasu teraźniejszego, od baroku do jazzu. Z orkiestrą występowało wielu wykonawców światowej sławy. Zespół zrealizował ponad 60 nagrań w Radiu Narodowym, wypuścił 4 albumy audio i kilka CD nagranych na Ukrainie, jak również za granicą. Kierownikami orkiestry są: Myrosław Skoryk – Artysta Narodowy Ukrainy oraz Artur Mykytka- Zasłużony Artysta Ukrainy; dyrygentem orkiestry jest Ihor Pylatiuk – Artysta Narodowy Ukrainy.

Doktor habilitowany, docent Krakowskiej Akademii Muzycznej Maciej Tworek rozpoczął studia na swojej alma mater w roku 1988 jako pianista, a  a następnie jako pedagog i dyrygent (klasa profesora  Józefa Radwana). Ściśle współpracuje z Krzysztofem Pendereckim. W roku 2003 przygotował wykonanie Credo z chórem i orkiestrą filharmonii łódzkiej, a w zeszłym roku asystował w przygotowaniach do wykonania tego utworu we Lwowie z udziałem Narodowego Chóru Ukrainy Dumka, Orkiestry Symfonicznej INSO – Lwów, chóru dziecięcego Lwowskiej Szkoły Muzycznej imienia Salomei Kruszelnickiej i Dziecięcego Chóru Radunica. W tym roku odpowiedzialny jest za przygotowanie orkiestry Akademia do koncertu z Maestro Pendereckim.

 12.11

Celem panelu jest przybliżenie politycznych kontekstów działalności Ignacego Jana Paderewskiego i dyskusja na temat tego, co faktycznie łączy Polskę i Ukrainę i co może formować wspólne dziedzictwo historyczne, jako  alternatywę dla stereotypów historycznych. Postać i działalność Paderewskiego — „największego muzyka spośród polityków i największego polityka spośród muzyków” — jest  punktem wyjścia do inicjacji nowego dialogu historycznego i politologicznego pomiędzy dwoma krajami.

13.11

Jedno z wydarzeń festiwalu „Odkrywamy Paderewskiego” tradycyjnie łączy wielkie utwory symfoniczne kompozytorów ukraińskich, polskich i zachodnioeuropejskich.  Koncert 13 listopada jest okazją do zapoznania się z Pierwszą Symfonią Lubawy Sydorenko, urodzonej w 1979 roku kompozytorki ukraińskiej, odznaczonej szeregiem nagród narodowych i międzynarodowych: Nagrodą imienia L. M. Rewuckiego, Nagrodą imienia B. Latoszyńskiego, stypendiami fundacji “Ernst von Siemens Musikstiftung” (Monachium, Niemcy) i innymi. Kompozytorka jest wychowanką Jurija Laniuka – profesora Lwowskiej Narodowej Muzycznej Akademii imienia Mykoły Łysenki. W trakcie studiów na Akademii Muzycznej była stypendystką Prezydenta Ukrainy i Stypendium imienia Oleha Krysy, dwukrotną laureatką międzynarodowego konkursu kompozycji Gradus ad Parnassum i stypendystką Gaude Polonia (realizacja na Akademii Muzycznej w Krakowie, klasa kompozycji profesora Zbigniewa Bujarskiego).

W roku 2004 szwajcarskie wydawnictwo Sordino zawarło z Lubawą Sydorenko umowę o wydaniu jej kompozycji kameralnych. Utwory kompozytorki z szerokiego zakresu gatunków muzycznych, począwszy od muzyki symfonicznej i kameralnej aż po muzykę elektroniczną, nagrane na 4 płytach CD, weszły do zbiorów nagrań ukraińskiego, polskiego i niemieckiego radia i telewizji, dzięki czemu usłyszeć je można w wielu krajach świata. W ciągu ostatnich kilku lat Sydorenko wyróżniła się oryginalnymi premierami,  z których najważniejsze są realizowane na zamówienie bawarskiej rozgłośni radiowej Bayerischer Rundfunk i wykonywane studyjnie. Symfonia Ab initio nagrana została przez orkiestrę Bamberger Symphoniker. Premierowe wykonania utworów Sydorenko miały miejsce podczas  takich sławnych na całym świecie festiwali jak Warszawska Jesień (Warszawa, Polska), Aksamitna Kurtyna (Kraków, Polska), Trybuna Współczesnych Kompozytorek 2007 (Kolonia, Niemcy), Premiery sezonu (Kijów, Ukraina), Kontrasty (Lwów), Dwa dni i dwie noce (Odessa) i innych.

Symfonia Ab initio jest pracą dyplomową, napisaną przez autorkę w roku 2004. Po raz pierwszy zabrzmiała w wykonaniu orkiestry Leopolis pod batutą Oksany Łyniw.  Wykonywano ją w Kijowie na festiwalu KyivMuzykFest (dyrygent Wiktoria Żadko) oraz we Lwowie (dyrygent Stanisław Welianyk). Z polskim wiolonczelistą i dyrygentem Andrzejem Bauerem kompozytorkę ukraińską łączy wyjątkowa współpraca, ponieważ to właśnie na jego zamówienie napisała ona jeden z najciekawszych swoich utworów: Oktagon dla oktetu wiolonczeli, który po raz pierwszy zabrzmiał w wykonaniu warszawskiego zespołu Cellonet (kierownik artystyczny — Andrzej Bauer) podczas XII Radziejowickich spotkań (Radziejowice, Polska).

Współczesny polski pianista Adam Wodnicki tym razem przedstawi publiczności lwowskiej interpretację Fortepianowego koncertu Edvarda Griega (1843-1907) —jednego z najbardziej popularnych utworów w swoim gatunku. Stworzone przez kompozytora norweskiego prawie półtora stulecia temu dzieło, (1868), od momentu premiery w Kopenhadze w obecności  Luizy –  królowej Danii, nadal jest wykonywane z sukcesem na całym świecie. Jednym z wykonawców Koncertu jest Adam Wodnicki (urodzony w roku 1952 w Przemyślu)  — muzyk znany nie tylko w Polsce, swojej ojczyźnie, lecz również na pozostałych pięciu kontynentach. Często określany przez krytyków jako pianista „fenomenalny”, „godny podziwu”, studiował na Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie Jana Hoffmana,  Uczelni Guido Agosti (Siena, Włochy) oraz w Szkole Györgyego Sebőka (Indiana University, Bloomington, USA). Laureat licznych konkursów polskich, uczestnik festiwali Arundel Festival (Wielka Brytania), Les Rencontres Internationales Frederic Chopin (Nohant, Francja), Chopinowskiego festiwalu w Mariańskich Łaźniach (Czechy) i innych. Nagrywa dla wytwórni takich jak m.in. Muza, Folkways, Wergo, Klavier, Centaur i Altarus, a także dla stacji radiowych i telewizyjnych Polski, Finlandii, USA, Japonii i innych krajów.

W okresie 1973 – 1977 Adam Wodnicki pracował jako wykładowca Akademii Muzycznej w Krakowie, w roku 1979 wykładał na Uniwersytecie w Teksasie (Austin, USA), od roku 1980 jest profesorem Wydziału Muzyki (College of Music) Uniwersytetu Północnego Teksasu (Denton, USA). Prowadzi regularne warsztaty twórcze w różnych krajach świata. Jest wykonawczym dyrektorem pierwszego kompletnego zbioru utworów Ignacego Jana Paderewskiego (wydawnictwo Musica Iagellonica, Kraków).

Na zakończenie wieczoru odbędzie się Koncert dla Orkiestry jednego z najwybitniejszych polskich kompozytorów dwudziestego wieku — Witolda Lutosławskiego (1913 – 1994), którego styl  przeszedł poważną ewolucję i reprezentował główne kierunki sztuki XX stulecia, od neoklasycyzmu do awangardy. Lutosławski studiował w Konserwatorium Muzycznym w Warszawie najpierw jako pianista, w klasie Jerzego Lefelda, później w klasie kompozycji Witolda Maliszewskiego; uczył się także gry na skrzypcach u Lidii Knitowej. Równolegle studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim, co znalazło swe odzwierciedlenie w jego poszukiwaniach twórczych. Należał do grona zdecydowanych propagatorów muzyki współczesnej, a w latach 1959-1965 był członkiem zarządu i wice-prezesem Międzynarodowego Związku Muzyki Współczesnej. Prowadził warsztaty twórcze na wielu uniwersytetach i akademiach muzycznych Europy i USA, w tym w Sztokholmie, Essen, Kopenhadze, Teksasie. Był odznaczony licznymi nagrodami i tytułami doktora honoris causa, m.in. Nagrodą Kompozytorską UNESCO, Nagrodą im. J. G. Herdera,  Nagrodą im. Maurycego Ravela, Nagrodą im. Jeana Sibeliusa, Hiszpańską Nagrodą im.  Królowej Zofii i wielu innych. Styl Lutosławskiego uformował się pod wpływem neoklasycyzmu. Okres powojenny charakteryzuje się szczególnym zainteresowaniem folklorem; w latach 50-tych kompozytor sięgnął po awangardę, którą traktował indywidualnie, ze szczególnym upodobaniem techniki aleatoryki kontrolowanej.

Spośród głównych utworów Witolda Lutosławskiego dla orkiestry (Wariacje symfoniczne, Cztery Symfonie, Mała Suita, Dziesięć Polskich Tańców, Muzyka Żałobna ku pamięci Bartóka, Trzy Postludia,  Gry Wenecjańskie, Łańcuchy I, II, III, koncerty wiolonczelowe i fortepianowe) wyjątkowe miejsce zajmuje Koncert dla Orkiestry napisany w roku 1950 z okazji wznowienia działalności Filharmonii Warszawskiej.  Dyrygent, Witold Rowicki, zamówił u Lutosławskiego utwór, który miał być błyskotliwy ale jednocześnie niezbyt skomplikowany, aby można było się go szybko nauczyć. Kompozytor czekał zaś na okazję, żeby zrealizować swoje twórcze pomysły związane z motywami folklorowymi oraz ich stylizacją, „ubraną w barokowe kształty”. Prawdopodobnie właśnie dlatego autor nazwał swój nowy utwór koncertem, a nie symfonią — realizując w trzyczęściowej kompozycji barokowy pomysł concerto grossо jako rywalizację grup orkiestrowych.

Dla jednego z najbardziej znanych na świecie muzyków polskich, Andrzeja Bauera (ur. 1962r. w Łodzi) stypendium Witolda Lutosławskiego  stało się w przeszłości przepustką na studia zagraniczne. Artysta skończył studia na Akademii Muzycznej w Łodzi, w klasie wiolonczeli Kazimierza Michalika. W latach 1986-1987 studiował na Wyższej Szkoły Muzyki i Sztuki Teatralnej w Wiedniu, pod kierunkiem André Navarry. Następnie, w latach 1989-1990, dzięki stypendium Witolda Lutosławskiego  kształcił się na uczelni Williama Pleetha w Londynie.

Andrzej Bauer to laureat konkursów imienia D. Dańczowskiego (Poznań), Festiwalu Praska Wiosna, Pierwszej Nagrody Konkursu ARD (1992, Monachium), Nagrody Parlamentu Europejskiego i Rady Europy. Uczestniczył w festiwalach i koncertach m.in.: Warszawska Jesień, a także festiwalach w Niemczech, we Francji, we Włoszech, USA, Puerto Rico. Dokonał kilku nagrań dla Polskiego Radia, BBC, ORTF, Norddeutscher Rundfunk, Südwestfunk, Bayerischer Rundfunk oraz wytwórni Koch/Schwann, Naxos i Accord. Jest zdobywcą Fryderyka – Polskiej Nagrody Fonograficznej (2000). Jego repertuar zawiera utwory od epoki baroku do teraźniejszości, w tym wiele utworów  jego autorstwa. Andrzej Bauer aktywnie pracuje zarówno jako wykonawca, kompozytor i dyrygent.

 

 

14.11

Krakowiacy i Górale

Spektakl Zespołu Pieśni i Tańca „Mazowsze”

Utwór pt. Cud mniemany albo Krakowiacy i Górale Jana Stefaniego do libretta Wojciecha Bogusławskiego, dzięki niegasnącej już od dwóch stuleci popularności nazywany jest często pierwszą polską operą narodową.
Premiera opery odbyła się w roku 1794 w Warszawie. Nieskomplikowana fabuła opowiada o córce młynarza Basi, do ręki której chętni są aż trzej pretendenci: syn zagrodnika Stach, biedny student z Krakowa, Bardos i „oficjalny” narzeczony, góral Bryndus. Opera jest swoistym odzwierciedleniem przeglądu społeczeństwa przed trzecim rozbiorem Polski. Ciekawostką jest, że wydarzenia tej lirycznej i radosnej opery odbywają się w środowisku historycznym, które przetrwało do czasu dzisiejszego: przy młynie i w karczmie niedaleko Opactwa Cysterów we wsi Mogiła (dziś jest to część krakowskiej dzielnicy Nowa Huta).

Późniejszy wariant opery, Zabobon, czyli Krakowiacy i Górale, zaaranżowany na nowo przez Jana Nepomucena Kamińskiego – „koryfeusza polskiej sceny”, z muzyką Karola Kurpińskiego, przez dziesięciolecia nie schodził ze lwowskiej sceny pierwszej połowy XIX wieku. Spektakl zespołu Mazowsze ma więc symboliczne znaczenie w kilku aspektach:  jako spektakl o możliwościach porozumienia i kompromisów,  jako udany eksperyment połączenia realiów historycznych i współczesnych, a także jako hołd złożony bogatej kulturalnie historii Lwowa, miasta które będzie gościć w tym roku unikatowy polski Zespół Mazowsze.

Koncepcja artystyczna Zespołu Pieśni i Tańca Mazowsze wykrystalizowała się w pierwszych latach po  II Wojnie Światowej. Według przekazów, założyciele zespołu, kompozytor i dyrygent Tadeusz Sygietyński (który, notabene, studiował w Konserwatorium Galicyjskim Towarzystwa Muzycznego we Lwowie) i jego żona, Mira Zimińska-Sygietyńska, na ruinach Warszawy złożyli obietnicę utworzenia  zespołu folklorowego, którego celem miała być popularyzacja muzyki ludowej na najwyższym poziomie. Przez długie lata trwała rzetelna praca zbierania materiału, który bardzo szybko wyszedł poza granice centralnego regionu Polski — Mazowsza – co dało nazwę zespołowi uformowanemu oficjalnie w 1948 roku. Siedzibą Mazowsza został pałac w Karolinie pod Warszawą, a pierwsza premiera odbyła się 6 listopada 1950 roku w Teatrze Polskim przed publicznością warszawską. Z zespołem współpracowali eksperci-folkloryści, znani muzycy i choreografowie, tacy jak m.in. Elwira Kamińska, Eugeniusz Papliński, Zbigniew Kiliński, Michał Jarczyk, a także współczesny choreograf i były solista baletowy Witold Zapała.

Dziś Mazowsze, dzięki swoim ekspresyjnie stylizowanym spektaklom, jest jednym z najbardziej znanych na całym świecie zespołów folklorystycznych W repertuarze Zespołu znajdują się pieśni i tańce 42 regionów etnograficznych Polski. Specjalny repertuar stanowią pieśni Fryderyka Chopina, Guiseppe Verdiego, utwory Michała Ogińskiego, Józefa Elsnera, kolędy, pieśni wielkanocne, patriotyczne, starowarszawskie. Mazowsze wykonuje też w językach oryginalnych najpopularniejsze pieśni narodowe z około 50 krajów, spośród których wymienić można Argentynę, Hiszpanię, Izrael, Liban, Francję, Chiny, Japonię, Finlandię, Egipt, Rosję. Przez ponad sześć dziesięcioleci pracy twórczej zespół Mazowsze zagrał około siedmiu tysięcy koncertów dla 17 milionów widzów w 50 krajach na pięciu kontynentach.

 

 

14.11

Ceremonia wręczenia statuetek PADEREWSKI

Polsko-Ukraińska Fundacja  imienia Ignacego Jana Paderewskiego wraz ze Stowarzyszeniem „Wspólnota Polska” podczas I Festiwalu „Odkrywamy Paderewskiego” w 2012 r., utworzyła Nagrodę przyznawaną corocznie za znaczący wkład w sprawę polsko-ukraińskiego pojednania, jak również za popularyzację twórczego dziedzictwa i osiągnięć Ignacego Jana Paderewskiego. Nagroda wręczana jest zarówno instytucjom jak i osobom prywatnym z Polski i Ukrainy.

Nagroda ma formę statuetki z brązu — portret rzeźbiony patrona festiwalu.

Autorem statuetki jest Andrzej Renes, uznany w Polsce i poza jej granicami rzeźbiarz, prace którego eksponowane są na licznych wystawach międzynarodowych i znajdują się w zbiorach prywatnych. Renes jest autorem wielu prestiżowych polskich nagród jak m.in. Nagroda imienia Sérgio Viera de Mello, Czempion- wręczany corocznie dla Najlepszego Sportowca Roku i Wiktor- Nagroda dla osobowości telewizyjnej.

W roku 2015 planowane jest wręczenie nagrody trzem osobom.

 

15.11

DAGADANA jest kwartetem polsko-ukraińskim, łączącym różne tradycje i style. Projekt międzykulturowy na skrzyżowaniu jazzu, folku i muzyki elektronicznej przemawia do każdego słuchacza otwartego na duszę słowiańską — szaloną z jednej strony i łagodną z drugiej.

Specjalnie z okazji IV Międzynarodowego Festiwalu „Odkrywamy Paderewskiego” zespół DAGADANA razem z Marianną Humetską, wybitną ukraińską pianistką, przygotował własne interpretacje i wariacje na temat utworów Ignacego Jana Paderewskiego.

Podczas koncertu w Filharmonii Lwowskiej zespół zaprezentuje repertuar etniczny obydwu krajów z elementami jazzu i muzyki elektronicznej, jak również kompozycje zainspirowane twórczością Janusza Różewicza i Sofii Andruchowycz. W ramach koncertu lwowskiego odbędą się również premiery utworów napisanych z okazji występów kwartetu w Pekinie z muzykami z Chin i Mongolii.

Kwartet zainicjowany został przez Dagę Gregorowicz – wychowankę Studium Piosenki imienia Czesława Niemena w Poznaniu (wokal, elektronika) oraz Danę Wynnyćkę – absolwentkę wydziału teoretyczno-kompozytorskiego Lwowskiej Narodowej Akademii Muzycznej imienia Mykoły Łysenki (wokal, instrumenty klawiszowe), która przebywała w Polsce w ramach programu Ministerstwa Kultury RP Gaude Polonia. Nieco później do składu dołączył  Mikołaj Pośpieszalski – student wydziału jazzowego Akademii Muzycznej w Krakowie (kontrabas, gitara basowa, skrzypce, wokal). W grudniu 2008 roku zespół nagrał EP pt. Wygadana zawierający pięć utworów. Pełnometrażowy debiut Maleńka miał miejsce w roku 2010. Płyta otrzymała wysoką ocenę recenzentów oraz Fryderyka –  Nagrodę Akademii Fonograficznej w 2011 roku w kategorii „Album roku folk/Muzyka świata”.  W roku 2011 DAGADANA wydała swoją drugą płytę Czemu Nie, która doczekała się nominacji do Fryderyka w 2012 i otrzymała ósme miejsce w zestawieniu TOP 20 Best World Music Albums of 2011 portalu www.WorldMusic.co.uk w Wielkiej Brytanii.

DAGADANA występowała w takich krajach jak Austria, Brazylia, Bułgaria, Chiny, Czechy, Indonezja, Francja, Malezja, Maroko, Mołdawia, Niemcy, Polska, Rumunia, Serbia, Słowacja, Szwecja, Ukraina, Węgry i Wielka Brytania, a także na festiwalach Przystanek Woodstock (Polska), Sound of the Xity (Chiny), Festiwal Narodów Pustyni (Maroko), Ethno Jazz Festival, Bohemia Jazz Festival oraz United Islands Festival (Czechy).

Do składu koncertowego zespołu wchodzi również perkusista Bartosz Mikołaj Nazaruk.

 

We Lwowie razem z DAGADANĄ gościnnie wystąpi Marianna Humetska, pianistka, solistka Lwowskiej Obwodowej Filharmonii i członkini zespołu kanadyjskiego LesAMIS. Marianna Humetska otrzymała dyplom z wyróżnieniem Konserwatorium Moskiewskiego imienia Piotra Czajkowskiego (klasa Wiery Gornostajewej), dyplom magistra Lwowskiej Narodowej Akademii Muzycznej imienia Mykoły Łysenki oraz Dyplom Artystyczny Szkoły Glenna Goulda w Toronto (klasa Johna Perryego).

Marianna Humetska jest współtwórczynią idei Międzynarodowego Festiwalu „Odkrywamy Paderewskiego” w którym od samego początku (2012) pełni rolę Dyrektora Artystycznego i występuje jako pianistka.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.